پروردگار من ، يا : اى آقاى من ، اى آقاى من ! » . دعا با اقرار به توحيد ونفى شريك بعد از مسألت خلاصى از آتش ، پايان مىيابد كه با توجه به حديث سلسلة الذهب و كلام قدسى خداوند متعال كلمهء : « لا الهَ الّا اللَّه حِصنى وَمَنْ قالها دَخَلَ حِصْنى و من دَخَلَ حِصنى امِنَ مِنْ عَذابى » بسيار مناسب و به مورد است . چنان كه تكرار « يارب » با گريه و زارى و اشك جارى ، كاشف از حضور خاص در محضر خداوند بارى و قبول دعا و تكرار بيشتر آن ، موجب حضور بيشتر و خشوع و خضوع افزونتر است و شخص را از خود ، بيگانه‌تر و با خدا آشناتر مىسازد . خدايا ! ما را از اين حالات شورانگيز ، شوق‌آميز و اقبال و توجه به خودت بهره‌مند فرما . خدايا ! لذت آشنايى با خودت ، دعا و مناجات و عرض حاجات و فقر و مسكنت به درگاهت را در ذائقه باطن و روح ما بيش از پيش شيرين و شيرينتر ساز . يا رب يا رب يااللَّه . يا رب به صفات كمال تو * يا رب به جمال و جلال تو به كتاب بزرگ و حكيم تو * قرآن مجيد كريم تو يارب به مقام عظيم نبى * به مقام جليل على ولى يارب يارب به حق زهرا * آن مهر سپهر كمال و حيا